فَإِذَا

لَقِيتُمُ

ٱلَّذِينَ

كَفَرُواْ

فَضَرۡبَ

ٱلرِّقَابِ

حَتَّىٰٓ

إِذَآ

أَثۡخَنتُمُوهُمۡ

فَشُدُّواْ

ٱلۡوَثَاقَ

فَإِمَّا

مَنَّۢا

بَعۡدُ

وَإِمَّا

فِدَآءً

حَتَّىٰ

تَضَعَ

ٱلۡحَرۡبُ

أَوۡزَارَهَاۚ

ذَٰلِكَۖ

وَلَوۡ

يَشَآءُ

ٱللَّهُ

لَٱنتَصَرَ

مِنۡهُمۡ

وَلَٰكِن

لِّيَبۡلُوَاْ

بَعۡضَكُم

بِبَعۡضٖۗ

وَٱلَّذِينَ

قُتِلُواْ

فِي

سَبِيلِ

ٱللَّهِ

فَلَن

يُضِلَّ

أَعۡمَٰلَهُمۡ

٤

Бас, (эй мўминлар), қачон сизлар (жанг майдонида) кофир бўлган кимсалар билан тўқнашганларингизда бўйинларига урингиз — ўлдирингиз! Энди қачон уларни(нг кўпларини) қириб (мағлуб қилганингиздан кейин уларни асир олиб) арқонлар билан боғлангиз! Сўнг ё (уларни озод қилиб юбориш билан) марҳамат кўрсатурсизлар ё (уларни қўйиб юбориш учун) фидя-товон олурсизлар. Токи уруш юкларини қўйгунича (яъни, тўхтагунича сизларга буюрилган иш) мана шудир. Агар Аллоҳ хоҳласа улардан (жанг-жадалсиз ҳам) ғолиб бўлур (яъни, уларни йўқ қилиб юборур) эди, лекин У зот сизларнинг айримларингизни айримларингиз билан имтиҳон қилиш учун сизларни жангга буюрди). Аллоҳ йўлида ўлдирилган зотларнинг амалларини ҳаргиз зое кеткизмас.