قُلۡ

مَن

كَانَ

فِي

ٱلضَّلَٰلَةِ

فَلۡيَمۡدُدۡ

لَهُ

ٱلرَّحۡمَٰنُ

مَدًّاۚ

حَتَّىٰٓ

إِذَا

رَأَوۡاْ

مَا

يُوعَدُونَ

إِمَّا

ٱلۡعَذَابَ

وَإِمَّا

ٱلسَّاعَةَ

فَسَيَعۡلَمُونَ

مَنۡ

هُوَ

شَرّٞ

مَّكَانٗا

وَأَضۡعَفُ

جُندٗا

٧٥

Бигӯ: «Ҳар кас, ки дар гумроҳӣ бошад. Худои раҳмон ӯро ба фузунӣ мадад мерасонад», то он гоҳ он чиро ба ӯ ваъда дода шудааст, бингарад: ё азоб ва ё қиёмат. Он гоҳ хоҳанд донист, ки чӣ касеро ҷойгоҳ бадтару лашкар нотавонтар аст.