اُولٰٓىِٕكَ

الَّذِیْنَ

اَنْعَمَ

اللّٰهُ

عَلَیْهِمْ

مِّنَ

النَّبِیّٖنَ

مِنْ

ذُرِّیَّةِ

اٰدَمَ ۗ

وَمِمَّنْ

حَمَلْنَا

مَعَ

نُوْحٍ ؗ

وَّمِنْ

ذُرِّیَّةِ

اِبْرٰهِیْمَ

وَاِسْرَآءِیْلَ ؗ

وَمِمَّنْ

هَدَیْنَا

وَاجْتَبَیْنَا ؕ

اِذَا

تُتْلٰی

عَلَیْهِمْ

اٰیٰتُ

الرَّحْمٰنِ

خَرُّوْا

سُجَّدًا

وَّبُكِیًّا

۟

Міне бұлар, Алла, өздерін нығметке бөлеген пайғамбарлар. Адам (Ғ.С.) ның және Нұх (Ғ.С.) пен бірге (кемеде) тасығандарымыздың ұрпағынан әрі Ыбырайым (Ғ.С.) және Исраилдың, ұрпағынан тура жол көрсетіп, таңдаған кісілерімізден. Оларға Алланың аяттары оқылған сәтте, жылаған бойда сәждеге жығылады (Сәжде аяты)