وَكَانَ

يَأۡمُرُ

أَهۡلَهُۥ

بِٱلصَّلَوٰةِ

وَٱلزَّكَوٰةِ

وَكَانَ

عِندَ

رَبِّهِۦ

مَرۡضِيّٗا

٥٥

(ئیسماعیل) هه‌میسشه‌و به‌رده‌وام، فه‌رمانی ده‌دا به خێزانی و خزمانی، که نوێژه‌کانیان (به ڕێک و پێکی و له کاتی خۆیدا) ئه‌نجام بده‌ن و زه‌کاتیش فه‌رامۆش نه‌که‌ن و ئه‌و لای په‌روه‌ردگاری شیایسته‌ی ڕێزو ڕه‌زامه‌ندی بوو.