إِذۡ

قَالَ

لِأَبِيهِ

يَٰٓأَبَتِ

لِمَ

تَعۡبُدُ

مَا

لَا

يَسۡمَعُ

وَلَا

يُبۡصِرُ

وَلَا

يُغۡنِي

عَنكَ

شَيۡـٔٗا

٤٢

O, bir zaman atasına belə demişdi: “Atacan! Nə üçün eşitməyən, görməyən və sənə heç bir fayda və zərər verə bilməyən bütlərə ibadət edirsən?