فَنَادَىٰهَا

مِن

تَحۡتِهَآ

أَلَّا

تَحۡزَنِي

قَدۡ

جَعَلَ

رَبُّكِ

تَحۡتَكِ

سَرِيّٗا

٢٤

Wtedy będące u jej stóp dziecko zawołało do niej: "Nie smuć się! Twój Pan umieścił u twych stóp strumyk.