فَأَجَآءَهَا

ٱلۡمَخَاضُ

إِلَىٰ

جِذۡعِ

ٱلنَّخۡلَةِ

قَالَتۡ

يَٰلَيۡتَنِي

مِتُّ

قَبۡلَ

هَٰذَا

وَكُنتُ

نَسۡيٗا

مَّنسِيّٗا

٢٣

ஆக, (அவளுக்கு) பிரசவ வலி (ஏற்பட்டு அது) அவளை பேரீச்ச மரத்தின் பக்கம் கொண்டு சென்றது. அவள் கூறினாள்: “இதற்கு முன்னர் நான் மரணித்திருக்க வேண்டுமே! இன்னும், முற்றிலும் (மக்களின் சிந்தனையிலிருந்து) மறக்கப்பட்டவளாக நான் (ஆகி) இருக்க வேண்டுமே!”