قَالَ

كَذَٰلِكِ

قَالَ

رَبُّكِ

هُوَ

عَلَيَّ

هَيِّنٞۖ

وَلِنَجۡعَلَهُۥٓ

ءَايَةٗ

لِّلنَّاسِ

وَرَحۡمَةٗ

مِّنَّاۚ

وَكَانَ

أَمۡرٗا

مَّقۡضِيّٗا

٢١

   Ҷабраил гуфт, ҳамчунон ки ту гуфтӣ, ҳеҷ кас ба ту даст нарасонидааст ва ту зинокор ҳам нестӣ Ва аммо Парвардигори ту инчунин гуфтааст: «Ин барои ман осон аст. Мо он писарро барои мардум як муъҷизае, ки далолат мекунад бар қудрати Мо ва раҳмату бахшоише созем ва ин кори муқарраркардашуда аст».¹