يَٰيَحۡيَىٰ

خُذِ

ٱلۡكِتَٰبَ

بِقُوَّةٖۖ

وَءَاتَيۡنَٰهُ

ٱلۡحُكۡمَ

صَبِيّٗا

١٢

   (Пас чун Яҳё таваллуд шуд ва хитобро мефаҳмидагӣ шуд, Аллоҳ таъоло ба ӯ амр кард) «Эй Яҳё, китоб (Таврот)-ро ба қувват ва қасду фаҳми маъонияш ва амал кардан ба ӯ бигир». Ва дар кӯдакӣ ба ӯ доноӣ, нубуввату фаҳми Таврот ато кардем.¹