يَٰبُنَيَّ

إِنَّهَآ

إِن

تَكُ

مِثۡقَالَ

حَبَّةٖ

مِّنۡ

خَرۡدَلٖ

فَتَكُن

فِي

صَخۡرَةٍ

أَوۡ

فِي

ٱلسَّمَٰوَٰتِ

أَوۡ

فِي

ٱلۡأَرۡضِ

يَأۡتِ

بِهَا

ٱللَّهُۚ

إِنَّ

ٱللَّهَ

لَطِيفٌ

خَبِيرٞ

١٦

[Луқмон гуфт] «Писарам, агар [амали нек ё бад] ҳамсанги донаи хардал бошад ва даруни тахтасанге ё дар [гӯшае аз] осмонҳо ё дар замин [нуҳуфта] бошад, Аллоҳ таоло онро [рӯзи қиёмат ба ҳисоб] меоварад. Бе тардид, Аллоҳ таоло борикбини огоҳ аст