وَإِذۡ
قَالَ
لُقۡمَٰنُ
لِٱبۡنِهِۦ
وَهُوَ
يَعِظُهُۥ
يَٰبُنَيَّ
لَا
تُشۡرِكۡ
بِٱللَّهِۖ
إِنَّ
ٱلشِّرۡكَ
لَظُلۡمٌ
عَظِيمٞ
١٣
Soni (kumbuchilani) katema kajwaŵechete Luqman kwa mwanagwe aku achim’bundaga kuti: “E mwanangu! Ngasimum’bwanganya Allah (ni isanamu). Chisimu kuwanganya (Allah ni isanamu) luŵele lupuso lwekulungwa nnope.”1