قَالُوْا

سُبْحٰنَكَ

مَا

كَانَ

یَنْۢبَغِیْ

لَنَاۤ

اَنْ

نَّتَّخِذَ

مِنْ

دُوْنِكَ

مِنْ

اَوْلِیَآءَ

وَلٰكِنْ

مَّتَّعْتَهُمْ

وَاٰبَآءَهُمْ

حَتّٰی

نَسُوا

الذِّكْرَ ۚ

وَكَانُوْا

قَوْمًا

بُوْرًا

۟

Mereka (yang disembah itu) menjawab, "Maha Suci Engkau, tidaklah patut bagi kami mengambil selain engkau (untuk jadi) pelindung ¹, akan tetapi Engkau telah memberi mereka dan bapak-bapak mereka kenikmatan hidup sampai mereka lupa mengingati (Engkau) dan mereka adalah kaum yang binasa."