قَالُواْ

يَٰشُعَيۡبُ

أَصَلَوٰتُكَ

تَأۡمُرُكَ

أَن

نَّتۡرُكَ

مَا

يَعۡبُدُ

ءَابَآؤُنَآ

أَوۡ

أَن

نَّفۡعَلَ

فِيٓ

أَمۡوَٰلِنَا

مَا

نَشَٰٓؤُاْۖ

إِنَّكَ

لَأَنتَ

ٱلۡحَلِيمُ

ٱلرَّشِيدُ

٨٧

He sanoivat: »Oi, Shuaib! Vaatiiko sinun rukouksesi, että me luopuisimme siitä, mitä isämme palvelivat, tai ettemme menettelisi omaisuutemme suhteen mielemme mukaan? Totisesti olet lempeä, hurskas.»