قَالُواْ

يَٰشُعَيۡبُ

أَصَلَوٰتُكَ

تَأۡمُرُكَ

أَن

نَّتۡرُكَ

مَا

يَعۡبُدُ

ءَابَآؤُنَآ

أَوۡ

أَن

نَّفۡعَلَ

فِيٓ

أَمۡوَٰلِنَا

مَا

نَشَٰٓؤُاْۖ

إِنَّكَ

لَأَنتَ

ٱلۡحَلِيمُ

ٱلرَّشِيدُ

٨٧

Онон гуфтанд: «Эй Шуайб, оё намозат туро бар он медорад, ки [ба мо амр кунӣ, то] даст аз он чи падаронамон мепарстиданд, бардорем ё дар амволамон ҳар коре, ки мехоҳем, накунем? Ту, ки бурдбор [ва] хирадмандӣ [пас, чаро чунин мегӯӣ]?»