۞ وَإِلَىٰ

مَدۡيَنَ

أَخَاهُمۡ

شُعَيۡبٗاۚ

قَالَ

يَٰقَوۡمِ

ٱعۡبُدُواْ

ٱللَّهَ

مَا

لَكُم

مِّنۡ

إِلَٰهٍ

غَيۡرُهُۥۖ

وَلَا

تَنقُصُواْ

ٱلۡمِكۡيَالَ

وَٱلۡمِيزَانَۖ

إِنِّيٓ

أَرَىٰكُم

بِخَيۡرٖ

وَإِنِّيٓ

أَخَافُ

عَلَيۡكُمۡ

عَذَابَ

يَوۡمٖ

مُّحِيطٖ

٨٤

   Ва бар қабилаи Мадян¹ бародарашон Шуъайб (алайҳиссалом)-ро фиристодем. Гуфт: «Эй қавми ман, Аллоҳи якторо бипарастед, шуморо ҳеҷ маъбуди барҳақе ҷуз Ӯ нест! Ва дар паймонаву тарозу ҳаққи мардумро кам макунед! Ҳамоно, шуморо дар неъмат ва осудагӣ мебинам. Ва ба сабаби кам карданатон дар паймонаву тарозу аз рӯзе, ки азобаш шуморо фаро гирад, метарсам.²