قَالُواْ
يَٰلُوطُ
إِنَّا
رُسُلُ
رَبِّكَ
لَن
يَصِلُوٓاْ
إِلَيۡكَۖ
فَأَسۡرِ
بِأَهۡلِكَ
بِقِطۡعٖ
مِّنَ
ٱلَّيۡلِ
وَلَا
يَلۡتَفِتۡ
مِنكُمۡ
أَحَدٌ
إِلَّا
ٱمۡرَأَتَكَۖ
إِنَّهُۥ
مُصِيبُهَا
مَآ
أَصَابَهُمۡۚ
إِنَّ
مَوۡعِدَهُمُ
ٱلصُّبۡحُۚ
أَلَيۡسَ
ٱلصُّبۡحُ
بِقَرِيبٖ
٨١
ಆಗ ದೇವಚರರು ಹೇಳಿದರು; `ಓ ಲೂಥ್, ನಾವು ನಿಮ್ಮ ಪ್ರಭುವಿನ ದೂತರಾಗಿರುತ್ತೇವೆ. ನಿಮ್ಮ ಕಡೆಗೆ (ಕೇಡುಂಟು ಮಾಡಲು) ಅವರಿಗೆ ಖಂಡಿ ತ ಬರಲಾಗದು. ಆದ್ದರಿಂದ ರಾತ್ರಿಯ ಒಂದು ಯಾಮದಲ್ಲಿ ನಿಮ್ಮ ಕುಟುಂಬದವರನ್ನು ಸಂ ಗಡ ಕರೆದು ಕೊಂಡು ಯಾತ್ರೆ ಹೊರಡಿರಿ. ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಯಾರೊಬ್ಬರೂ ಹಿಂದೆ ತಿರುಗಿ ನೋಡಬಾರದು. ಆದರೆ ನಿಮ್ಮ ಪತ್ನಿಯನ್ನು ಹೊರತು. ಏಕೆಂದರೆ ಇವರಿಗೆ ತಲುಪಿದ ಶಿಕ್ಷೆ ಅವಳಿಗೂ ತಲುಪು ವುದು. ಅವರ ವಿನಾಶಕ್ಕಾಗಿ ನಿಶ್ಚಯಿಸಲಾದ ಅವಧಿಯು ಪ್ರಾತಃಕಾಲವಾಗಿದೆ. ಪ್ರಾತಃಕಾಲ ಹತ್ತಿರವೇ ಇದೆಯಲ್ಲ!