وَجَآءَهٗ

قَوْمُهٗ

یُهْرَعُوْنَ

اِلَیْهِ ؕ

وَمِنْ

قَبْلُ

كَانُوْا

یَعْمَلُوْنَ

السَّیِّاٰتِ ؕ

قَالَ

یٰقَوْمِ

هٰۤؤُلَآءِ

بَنَاتِیْ

هُنَّ

اَطْهَرُ

لَكُمْ

فَاتَّقُوا

اللّٰهَ

وَلَا

تُخْزُوْنِ

فِیْ

ضَیْفِیْ ؕ

اَلَیْسَ

مِنْكُمْ

رَجُلٌ

رَّشِیْدٌ

۟

Àwọn ènìyàn rẹ̀ wá bá a, tí wọ́n ń sáré gbọ̀n wá sí ọ̀dọ̀ rẹ̀. Tẹ́lẹ̀tẹ́lẹ̀ wọ́n sì ti ń ṣe iṣẹ́ aburú (bí ìbálòpọ̀ ọkùnrin sí ọkùnrin). Ó sọ pé: “Ẹ̀yin ènìyàn mi, àwọn wọ̀nyí ni ọmọbìnrin mi[1], wọ́n mọ́ jùlọ fún yín (láti fi ṣaya dípò ìbálòpọ̀ ọkùnrin sí ọkùnrin). Nítorí náà, ẹ bẹ̀rù Allāhu. Kí ẹ sì má ṣe dójú tì mí lọ́dọ̀ àlejò mi. Ṣé kò sí ọkùnrin kan tí ó lóye lórí nínú yín ni?” ¹