فَلَمَّا

رَءَآ

أَيۡدِيَهُمۡ

لَا

تَصِلُ

إِلَيۡهِ

نَكِرَهُمۡ

وَأَوۡجَسَ

مِنۡهُمۡ

خِيفَةٗۚ

قَالُواْ

لَا

تَخَفۡ

إِنَّآ

أُرۡسِلۡنَآ

إِلَىٰ

قَوۡمِ

لُوطٖ

٧٠

Пас, чун дид ба сӯйи он [ғизо] даст намебаранд [ва чизе намехӯранд], бо онон эҳсоси бегонагӣ кард ва [аз бими он ки қасди қатлашро дошта бошанд] аз онон тарсе ба дил гирифт. [Фариштагон] Гуфтанд: «Натарс, мо ба сӯйи қавми Лут фиристода шудаем»