فَلَمَّا

جَآءَ

أَمۡرُنَا

نَجَّيۡنَا

صَٰلِحٗا

وَٱلَّذِينَ

ءَامَنُواْ

مَعَهُۥ

بِرَحۡمَةٖ

مِّنَّا

وَمِنۡ

خِزۡيِ

يَوۡمِئِذٍۚ

إِنَّ

رَبَّكَ

هُوَ

ٱلۡقَوِيُّ

ٱلۡعَزِيزُ

٦٦

Пас, чун фармони [азоб]-и мо фаро расид, Солеҳ ва касонеро, ки ҳамроҳаш имон оварда буданд, ба раҳмате аз [ҷониби] хеш аз [азобу] расвоии он рӯз наҷот додем. Бе гумон, Парвардигорат ҳамон тавонманди шикастнопазир аст