قَالُوْا

یٰصٰلِحُ

قَدْ

كُنْتَ

فِیْنَا

مَرْجُوًّا

قَبْلَ

هٰذَاۤ

اَتَنْهٰىنَاۤ

اَنْ

نَّعْبُدَ

مَا

یَعْبُدُ

اٰبَآؤُنَا

وَاِنَّنَا

لَفِیْ

شَكٍّ

مِّمَّا

تَدْعُوْنَاۤ

اِلَیْهِ

مُرِیْبٍ

۟

Oni powiedzieli: "O Salihu! Byłeś przecież wśród nas tym, w którym pokładaliśmy przedtem nadzieję. Czy chcesz nam zabronić, abyśmy czcili to, co czcili nasi ojcowie? Zaprawdę, jesteśmy w poważnym zwątpieniu wobec tego, do czego ty nas wzywasz!"