وَيَٰقَوۡمِ

ٱسۡتَغۡفِرُواْ

رَبَّكُمۡ

ثُمَّ

تُوبُوٓاْ

إِلَيۡهِ

يُرۡسِلِ

ٱلسَّمَآءَ

عَلَيۡكُم

مِّدۡرَارٗا

وَيَزِدۡكُمۡ

قُوَّةً

إِلَىٰ

قُوَّتِكُمۡ

وَلَا

تَتَوَلَّوۡاْ

مُجۡرِمِينَ

٥٢

«Эй қавмим, Парвардигорингиздан мағфират сўрангиз, сўнг Унга тавба-тазарру қилингиз, шунда У зот устингизга осмондан ёмғир қуйдирар ва куч-қувватларингизга яна куч-қувват қўшар. Жинояткор-гуноҳкор бўлган ҳолингизда (менинг даъватимдан) юз ўгириб кетмангиз!» ¹