قِيلَ

يَٰنُوحُ

ٱهۡبِطۡ

بِسَلَٰمٖ

مِّنَّا

وَبَرَكَٰتٍ

عَلَيۡكَ

وَعَلَىٰٓ

أُمَمٖ

مِّمَّن

مَّعَكَۚ

وَأُمَمٞ

سَنُمَتِّعُهُمۡ

ثُمَّ

يَمَسُّهُم

مِّنَّا

عَذَابٌ

أَلِيمٞ

٤٨

Гуфта шуд: «Эй Нӯҳ ба саломат ва баракоте, ки бар туву онҳо, ки ҳамроҳи туанд, арзонӣ доштаем, фуруд ой. Ва умматҳое ҳастанд, ки онҳоро бархурдор месозем, он гоҳ дастхуши азоби дардовари Мо мешаванд».