وَنَادَىٰ
نُوحٞ
رَّبَّهُۥ
فَقَالَ
رَبِّ
إِنَّ
ٱبۡنِي
مِنۡ
أَهۡلِي
وَإِنَّ
وَعۡدَكَ
ٱلۡحَقُّ
وَأَنتَ
أَحۡكَمُ
ٱلۡحَٰكِمِينَ
٤٥
ನೂಹರು ತಮ್ಮ ಪ್ರಭುವನ್ನು ಕೂಗಿ ಕರೆದರು, ಪ್ರಭೂ, ನನ್ನ ಮಗನು ತನ್ನ ಕುಟುಂಬದವರಲ್ಲಾ ಗಿರುತ್ತಾನೆ. ನಿನ್ನ ವಾಗ್ದಾನವು ಸತ್ಯ ಮತ್ತು ನೀನು ಪರಮ ತೀರ್ಪುಗಾರನಾಗಿರುವೆ.