وَنَادَىٰ
نُوحٞ
رَّبَّهُۥ
فَقَالَ
رَبِّ
إِنَّ
ٱبۡنِي
مِنۡ
أَهۡلِي
وَإِنَّ
وَعۡدَكَ
ٱلۡحَقُّ
وَأَنتَ
أَحۡكَمُ
ٱلۡحَٰكِمِينَ
٤٥
Нухьас кхийкхира шен Кхиош-кхобучуьнга‚ элира: "Сан Кхиош-кхобург! И сан кIант сан доьзалах ма вуй‚ Хьан ваIда бакъ ма юй‚ Хьо хьукам дечарах уггар хьукам /нийса/ деш верг а ма вуй!"1