وَنَادَىٰ

نُوحٞ

رَّبَّهُۥ

فَقَالَ

رَبِّ

إِنَّ

ٱبۡنِي

مِنۡ

أَهۡلِي

وَإِنَّ

وَعۡدَكَ

ٱلۡحَقُّ

وَأَنتَ

أَحۡكَمُ

ٱلۡحَٰكِمِينَ

٤٥

Нухьас кхийкхира шен Кхиош-кхобучуьнга‚ элира: "Сан Кхиош-кхобург! И сан кIант сан доьзалах ма вуй‚ Хьан ваIда бакъ ма юй‚ Хьо хьукам дечарах уггар хьукам /нийса/ деш верг а ма вуй!"¹