وَقِيلَ

يَٰٓأَرۡضُ

ٱبۡلَعِي

مَآءَكِ

وَيَٰسَمَآءُ

أَقۡلِعِي

وَغِيضَ

ٱلۡمَآءُ

وَقُضِيَ

ٱلۡأَمۡرُ

وَٱسۡتَوَتۡ

عَلَى

ٱلۡجُودِيِّۖ

وَقِيلَ

بُعۡدٗا

لِّلۡقَوۡمِ

ٱلظَّٰلِمِينَ

٤٤

(Сўнгра): «Эй Ер, сувингни ютгил, эй само, ўзингни тутгин (яъни, «ёғишни бас қил»), дейилди. Сув қуриди, фармон бажарилди ва (кема) Жудий тоғи узра тўхтади ҳамда: «Золим қавмга ҳалокат бўлғай», дейилди.