حَتَّىٰٓ

إِذَا

جَآءَ

أَمۡرُنَا

وَفَارَ

ٱلتَّنُّورُ

قُلۡنَا

ٱحۡمِلۡ

فِيهَا

مِن

كُلّٖ

زَوۡجَيۡنِ

ٱثۡنَيۡنِ

وَأَهۡلَكَ

إِلَّا

مَن

سَبَقَ

عَلَيۡهِ

ٱلۡقَوۡلُ

وَمَنۡ

ءَامَنَۚ

وَمَآ

ءَامَنَ

مَعَهُۥٓ

إِلَّا

قَلِيلٞ

٤٠

Hal tɩ Tõnd noor (bʋʋdã) sã n wa, tɩ yɩgrã sã n wa fudgi [koom], d yetdame: " zɩlg [koglgã pʋga], bũmb fãa yãang lɑ raoogo, n paas fo zakã nebã - sã n pa ned ning Tõnd bʋʋd sẽn reng a soab zugu - la f rɩk neb nins sẽn kõ sɩdã". La rɑ pɑ lagem-a n kõ sɩda rẽndɑ bilf bɑlɑ.