وَأُوحِيَ

إِلَىٰ

نُوحٍ

أَنَّهُۥ

لَن

يُؤۡمِنَ

مِن

قَوۡمِكَ

إِلَّا

مَن

قَدۡ

ءَامَنَ

فَلَا

تَبۡتَئِسۡ

بِمَا

كَانُواْ

يَفۡعَلُونَ

٣٦

     Ва ба Нӯҳ ваҳй расид, ки аз қавми ту ҷуз он гурӯҳ, ки имон овардаанд, дигар имон нахоҳанд овард. Аз кирдори онон андӯҳгин мабош, ки Ман онҳоро ҳалоккунандаам ва туро аз онҳо наҷотдиҳандаам.¹