اَمْ

یَقُوْلُوْنَ

افْتَرٰىهُ ؕ

قُلْ

اِنِ

افْتَرَیْتُهٗ

فَعَلَیَّ

اِجْرَامِیْ

وَاَنَا

بَرِیْٓءٌ

مِّمَّا

تُجْرِمُوْنَ

۟۠

به‌ڵکو (بێ باوه‌ڕانی مه‌ککه‌) ده‌ڵێن: ئه‌م باس و بابه‌تانه (محمد) خۆی هه‌ڵی به‌ستووه‌، تۆیش بڵێ: ئه‌گه‌ر من هه‌ڵیبه‌ستم ئه‌وه تاوانه‌که‌ی له‌سه‌ر خۆمه و منیش دووره په‌رێزو به‌ریم له‌و تاوانه‌ی که ده‌یکه‌م.