وَلَاۤ

اَقُوْلُ

لَكُمْ

عِنْدِیْ

خَزَآىِٕنُ

اللّٰهِ

وَلَاۤ

اَعْلَمُ

الْغَیْبَ

وَلَاۤ

اَقُوْلُ

اِنِّیْ

مَلَكٌ

وَّلَاۤ

اَقُوْلُ

لِلَّذِیْنَ

تَزْدَرِیْۤ

اَعْیُنُكُمْ

لَنْ

یُّؤْتِیَهُمُ

اللّٰهُ

خَیْرًا ؕ

اَللّٰهُ

اَعْلَمُ

بِمَا

فِیْۤ

اَنْفُسِهِمْ ۖۚ

اِنِّیْۤ

اِذًا

لَّمِنَ

الظّٰلِمِیْنَ

۟

   Ба шумо намегӯям, хазинаҳои Аллоҳ дар назди ман аст. Ва илми ғайб ҳам намедонам. Ва намегӯям, ки фаришта ҳастам. Ва намегӯям, ки Аллоҳ ба онон, ки дар назари шумо хору ҳақир метобанд,¹ хайри худро ато накунад. Аллоҳ ба он чӣ дар дилҳои онҳост, огоҳтар аст. Агар чунин кунам, аз ситамкорон хоҳам буд.