أَفَمَن

كَانَ

عَلَىٰ

بَيِّنَةٖ

مِّن

رَّبِّهِۦ

وَيَتۡلُوهُ

شَاهِدٞ

مِّنۡهُ

وَمِن

قَبۡلِهِۦ

كِتَٰبُ

مُوسَىٰٓ

إِمَامٗا

وَرَحۡمَةًۚ

أُوْلَٰٓئِكَ

يُؤۡمِنُونَ

بِهِۦۚ

وَمَن

يَكۡفُرۡ

بِهِۦ

مِنَ

ٱلۡأَحۡزَابِ

فَٱلنَّارُ

مَوۡعِدُهُۥۚ

فَلَا

تَكُ

فِي

مِرۡيَةٖ

مِّنۡهُۚ

إِنَّهُ

ٱلۡحَقُّ

مِن

رَّبِّكَ

وَلَٰكِنَّ

أَكۡثَرَ

ٱلنَّاسِ

لَا

يُؤۡمِنُونَ

١٧

Оё он кас, ки аз ҷониби Парвардигори худ далеле равшан дорад ва забонаш ба он гӯёст ва пеш аз ин китоби Мӯсо, ки худ пешвову раҳмате будааст, ба он гувоҳӣ дода, бо он кас, ки далеле надорад, баробар аст? Онҳо ба он китоби равшан имон меоваранд. Ва ҳар гурӯҳи дигаре, ки ба Ӯ кофир шавад, ҷойгоҳаш дар оташ аст. Дар он шак макун, ки ҳақ аст ва аз ҷониби Парвардигорат омадааст. Вале бештари мардум имон намеоваранд!