وَلَقَدۡ

ءَاتَيۡنَا

مُوسَى

ٱلۡكِتَٰبَ

فَٱخۡتُلِفَ

فِيهِۚ

وَلَوۡلَا

كَلِمَةٞ

سَبَقَتۡ

مِن

رَّبِّكَ

لَقُضِيَ

بَيۡنَهُمۡۚ

وَإِنَّهُمۡ

لَفِي

شَكّٖ

مِّنۡهُ

مُرِيبٖ

١١٠

Дарҳақиқат, Биз Мусога Китоб (яъни, Таврот) берганимизда, у ҳақда ихтилоф қилинган эди (яъни, айрим кишилар унга иймон келтирган бўлсалар, айримлар уни инкор қилдилар). Агар Парвардигорингиз томонидан (барча ҳисоб-китоб Қиёмат Кунида бўлади, деган) Сўз ўтмаганида, уларнинг ўртасида (шу дунёдаёқ ким ҳақ, ким ноҳақ эканлиги ҳақида) ҳукм чиқарилган бўлур эди. Албатта, улар (яъни, Макка мушриклари) у ҳақда (яъни, Қуръон хусусида) шак-шубҳа остидадирлар.