فَأَمَّا

ٱلَّذِينَ

شَقُواْ

فَفِي

ٱلنَّارِ

لَهُمۡ

فِيهَا

زَفِيرٞ

وَشَهِيقٌ

١٠٦

Аммо онон, ки бадбахт шудаанд, пас, дар оташанд ва ононро дар он дӯзах нолаи зору фарёди сахте бувад, (яъне, монанди овози хар).¹