وَلَئِنۡ

أَذَقۡنَٰهُ

نَعۡمَآءَ

بَعۡدَ

ضَرَّآءَ

مَسَّتۡهُ

لَيَقُولَنَّ

ذَهَبَ

ٱلسَّيِّـَٔاتُ

عَنِّيٓۚ

إِنَّهُۥ

لَفَرِحٞ

فَخُورٌ

١٠

அவனுக்கு ஏற்பட்ட துன்பத்திற்குப் பின், நாம் அருட்கொடைகளை அவன் அனுபவிக்கும்படிச் செய்தால், "என்னை விட்டுக் கேடுகள் எல்லாம் போய்விட்டன" என்று நிச்சயமாகக் கூறுவான். நிச்சயமாக அவன் பெருமகிழ்ச்சியும் பெருமையும் கொள்பவனாக இருக்கின்றான்.