وَلَئِنۡ

أَذَقۡنَٰهُ

نَعۡمَآءَ

بَعۡدَ

ضَرَّآءَ

مَسَّتۡهُ

لَيَقُولَنَّ

ذَهَبَ

ٱلسَّيِّـَٔاتُ

عَنِّيٓۚ

إِنَّهُۥ

لَفَرِحٞ

فَخُورٌ

١٠

Қасамки, агар унга бирон зиён-заҳмат етганидан кейин Биз ноз-неъматларни тотдириб қўйсак, албатта у: «Барча ёмонликлар мендан нари кетди», (энди ҳеч қачон қайтиб келмайди) дейди. Дарҳақиқат, у мағрур ва мақтанчоқдир.