ذَٰلِكُم

بِمَا

كُنتُمۡ

تَفۡرَحُونَ

فِي

ٱلۡأَرۡضِ

بِغَيۡرِ

ٱلۡحَقِّ

وَبِمَا

كُنتُمۡ

تَمۡرَحُونَ

٧٥

    Ин азобе, ки ба шумо расид, ба он сабаб аст, ки дар дунё дар ғафлат будед ва ба ноҳақ дар замин шодмонӣ мекардед ва аз рӯи гуноҳ ва ситам бар бандагони Аллоҳ такаббур ва нозу карашма мекардед.¹