وَإِذۡ

يَتَحَآجُّونَ

فِي

ٱلنَّارِ

فَيَقُولُ

ٱلضُّعَفَٰٓؤُاْ

لِلَّذِينَ

ٱسۡتَكۡبَرُوٓاْ

إِنَّا

كُنَّا

لَكُمۡ

تَبَعٗا

فَهَلۡ

أَنتُم

مُّغۡنُونَ

عَنَّا

نَصِيبٗا

مِّنَ

ٱلنَّارِ

٤٧

Ўшанда улар дўзахда ўзаро тортишиб, бечора (эргашувчи)лар мутакаббир кимсаларга (яъни, ўзларининг собиқ йўлбошчиларга): «Бизлар сизларга эргашган эдик, энди сизлар бизлардан дўзах (азоби)дан бирон бўлагини дафъ қила олурмисизлар?», дер эканлар;