ٱلنَّارُ

يُعۡرَضُونَ

عَلَيۡهَا

غُدُوّٗا

وَعَشِيّٗاۚ

وَيَوۡمَ

تَقُومُ

ٱلسَّاعَةُ

أَدۡخِلُوٓاْ

ءَالَ

فِرۡعَوۡنَ

أَشَدَّ

ٱلۡعَذَابِ

٤٦

    Сипас дар қабрҳояшон азоб дода мешаванд ба оташ. Ҳар субҳу шом то рӯзи қиёмат онҳо бар он оташ гирифтор шаванд ва рӯзе, ки қиёмат барпо шавад ба фариштагон нидо карда шавад, ки, хонадони Фиръавнро ба сахттарин азобҳо дароваред! Ин ҷазои аъмоли бади шумост, ки дар дунё касб карда будед.¹