وَيَٰقَوۡمِ

إِنِّيٓ

أَخَافُ

عَلَيۡكُمۡ

يَوۡمَ

ٱلتَّنَادِ

٣٢

Эй қавмим, ҳақиқатан, мен сизлар ҳақингизда (кишилар бир-бирларига) нидо қилиб қоладиган Кундан (яъни, Қиёмат Кунида дўзах азобига дучор бўлиб, дод-вой қилиб қолишларингиздан) қўрқурман.