وَقَالَ

رَجُلٞ

مُّؤۡمِنٞ

مِّنۡ

ءَالِ

فِرۡعَوۡنَ

يَكۡتُمُ

إِيمَٰنَهُۥٓ

أَتَقۡتُلُونَ

رَجُلًا

أَن

يَقُولَ

رَبِّيَ

ٱللَّهُ

وَقَدۡ

جَآءَكُم

بِٱلۡبَيِّنَٰتِ

مِن

رَّبِّكُمۡۖ

وَإِن

يَكُ

كَٰذِبٗا

فَعَلَيۡهِ

كَذِبُهُۥۖ

وَإِن

يَكُ

صَادِقٗا

يُصِبۡكُم

بَعۡضُ

ٱلَّذِي

يَعِدُكُمۡۖ

إِنَّ

ٱللَّهَ

لَا

يَهۡدِي

مَنۡ

هُوَ

مُسۡرِفٞ

كَذَّابٞ

٢٨

Фиргаун хезмәтендә булган иманын яшерүче бер мөэмин ир әйтте: "Ий кавемем, бер ир минем Раббым Аллаһ дигәне өчен үтерәсезме? Ул Муса сезгә Раббыгыздан ачык аңлатмалар белән килде, әгәр ялган сөйләсә зарары үзенә булыр, әгәр сөйләгән сүзләре хак булса, сезгә вәгъдә иткән дөнья ґәзабы, әлбәттә, ирешер. Әлбәттә, Аллаһ хакны инкяр итүче чиктән үткән фасыйкны туры юлга салмас.