ذَٰلِكُم

بِأَنَّهُۥٓ

إِذَا

دُعِيَ

ٱللَّهُ

وَحۡدَهُۥ

كَفَرۡتُمۡ

وَإِن

يُشۡرَكۡ

بِهِۦ

تُؤۡمِنُواْۚ

فَٱلۡحُكۡمُ

لِلَّهِ

ٱلۡعَلِيِّ

ٱلۡكَبِيرِ

١٢

Jest tak dlatego, że kiedy wzywano Boga Jedynego, wyście nie wierzyli; a kiedy Jemu dodawano współtowarzyszy, to wyście uwierzyli. Lecz rozstrzygnięcie należy do Boga, Wyniosłego, Wielkiego.