وَإِذَآ
أَنۡعَمۡنَا
عَلَى
ٱلۡإِنسَٰنِ
أَعۡرَضَ
وَنَـَٔا
بِجَانِبِهِۦ
وَإِذَا
مَسَّهُ
ٱلشَّرُّ
فَذُو
دُعَآءٍ
عَرِيضٖ
٥١
ನಾವು ಮಾನವನಿಗೆ ಅನುಗ್ರಹವನ್ನು ನೀಡಿದರೆ ಅವನು ವಿಮುಖನಾಗುತ್ತಾನೆ. ಅವನ ಪಾಡಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತಾನೆ. ಅವನಿಗೇನಾದರೂ ವಿಪತ್ತು ತಟ್ಟಿದರೆ ಬಹಳ ಹೆಚ್ಚು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುತ್ತಾನೆ1.