وَقَالُواْ

قُلُوبُنَا

فِيٓ

أَكِنَّةٖ

مِّمَّا

تَدۡعُونَآ

إِلَيۡهِ

وَفِيٓ

ءَاذَانِنَا

وَقۡرٞ

وَمِنۢ

بَيۡنِنَا

وَبَيۡنِكَ

حِجَابٞ

فَٱعۡمَلۡ

إِنَّنَا

عَٰمِلُونَ

٥

Ular: «Qalblarimiz sen da'vat qilayotgan narsadan g`iloflardadir, quloqlarimizda og`irlik bor, sen bilan bizning oramizda esa, parda bor. Bas, sen amalingni qilaver, biz ham, albatta, o`z amalimizni qilguvchilarmiz», dedilar.¹