لَّا

يَسۡـَٔمُ

ٱلۡإِنسَٰنُ

مِن

دُعَآءِ

ٱلۡخَيۡرِ

وَإِن

مَّسَّهُ

ٱلشَّرُّ

فَيَـُٔوسٞ

قَنُوطٞ

٤٩

ಮಾನವನು ಒಳಿತಿಗಾಗಿ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿ ದಣಿ ಯುವುದಿಲ್ಲ. ತನಗೇನಾದರೂ ವಿಪತ್ತು ಬಾಧಿಸಿದರೆ, ಆಗ ಅವನು ನಿರಾಶನೂ ಹತಾಶ ನೂ ಆಗಿ ಬಿಡುತ್ತಾನೆ.