لَّا

يَسۡـَٔمُ

ٱلۡإِنسَٰنُ

مِن

دُعَآءِ

ٱلۡخَيۡرِ

وَإِن

مَّسَّهُ

ٱلشَّرُّ

فَيَـُٔوسٞ

قَنُوطٞ

٤٩

Hindi nanghihinawa ang tao sa pagdalangin ng kabutihan; at kung sumaling sa kanya ang kasamaan, [siya ay] walang-wala ang pag-asa na sirang-sira ang loob.