وَلَقَدۡ

ءَاتَيۡنَا

مُوسَى

ٱلۡكِتَٰبَ

فَٱخۡتُلِفَ

فِيهِۚ

وَلَوۡلَا

كَلِمَةٞ

سَبَقَتۡ

مِن

رَّبِّكَ

لَقُضِيَ

بَيۡنَهُمۡۚ

وَإِنَّهُمۡ

لَفِي

شَكّٖ

مِّنۡهُ

مُرِيبٖ

٤٥

Дарҳақиқат, Биз Мусога Китоб — Таврот ато этганимизда, у (Таврот) ҳақида ҳам (худди Қуръон ҳақида ихтилоф қилинганидек) ихтилоф қилингандир. Агар Парвардигорингиз томонидан (барча ҳисоб-китоб Қиёмат Куни бўлиши хусусидаги) Сўз ўтмаганида, уларнинг ўртасида ҳукм қилинган бўлур эди (яъни, уларга иймонсизликлари учун дарҳол жазо берилган бўлур эди). Ҳақиқатан ҳам улар (Қуръон) ҳақида шубҳа-гумондадирлар.