وَلَوْ

جَعَلْنٰهُ

قُرْاٰنًا

اَعْجَمِیًّا

لَّقَالُوْا

لَوْلَا

فُصِّلَتْ

اٰیٰتُهٗ ؕ

ءَؔاَعْجَمِیٌّ

وَّعَرَبِیٌّ ؕ

قُلْ

هُوَ

لِلَّذِیْنَ

اٰمَنُوْا

هُدًی

وَّشِفَآءٌ ؕ

وَالَّذِیْنَ

لَا

یُؤْمِنُوْنَ

فِیْۤ

اٰذَانِهِمْ

وَقْرٌ

وَّهُوَ

عَلَیْهِمْ

عَمًی ؕ

اُولٰٓىِٕكَ

یُنَادَوْنَ

مِنْ

مَّكَانٍ

بَعِیْدٍ

۟۠

Əgər Biz onu özgə bir dildə olan Qur’an etsəydik (Məkkə müşrikləri): “Məgər onun ayələri (bizim üçün) müfəssəl izah olunmalı deyildimi?! Bu nədir? (Qur’an) özgə dildə, (Peyğəmbər isə) ərəbmidir?!” – deyərdilər. (Ya Rəsulum!) De: “O, iman gətirənlərə hidayətdir və (cəhalət xəstəliyinə tutulmuş ürəklərə) şəfadır. İman gətirməyənlərin isə qulaqlarında karlıq (ağırlıq) vardır. O, (Qur’an) onları kor etmişdir. Onlar (sanki) uzaq bir yerdən çağırılırlar. (Heç bir şey eşitməz, heç bir şey anlamazlar).