وَمِنۡ

ءَايَٰتِهِ

ٱلَّيۡلُ

وَٱلنَّهَارُ

وَٱلشَّمۡسُ

وَٱلۡقَمَرُۚ

لَا

تَسۡجُدُواْ

لِلشَّمۡسِ

وَلَا

لِلۡقَمَرِ

وَٱسۡجُدُواْۤ

لِلَّهِۤ

ٱلَّذِي

خَلَقَهُنَّ

إِن

كُنتُمۡ

إِيَّاهُ

تَعۡبُدُونَ

٣٧

   Ва аз нишонаҳои қудрат ва ягонагии Ӯ пайи ҳам омадани шабу рӯз ва офтобу моҳ аст. Ба офтобу моҳ саҷда макунед, ки онҳо махлуқанд. Ва ба Аллоҳи барҳақ, ки онҳоро офаридааст, саҷда кунед, агар хос Ӯро итоъат мекунед ва мепарастед!¹