إِنَّ

ٱلَّذِينَ

قَالُواْ

رَبُّنَا

ٱللَّهُ

ثُمَّ

ٱسۡتَقَٰمُواْ

تَتَنَزَّلُ

عَلَيۡهِمُ

ٱلۡمَلَٰٓئِكَةُ

أَلَّا

تَخَافُواْ

وَلَا

تَحۡزَنُواْ

وَأَبۡشِرُواْ

بِٱلۡجَنَّةِ

ٱلَّتِي

كُنتُمۡ

تُوعَدُونَ

٣٠

Ҳамоно онҳое, ки гуфтанд: «Парвардигори мо Аллоҳ аст» баъд аз он дар шариъати У пойдорӣ варзиданд, дар вақти марг фариштагон фуруд меоянд ва мегӯянд: Матарсед аз марг ва ғамгин мабошед бар гузашта, шуморо мужда аст ба биҳиште, ки ба шумо ваъда дода мешуд.¹