وَقَالَ

ٱلَّذِينَ

كَفَرُواْ

لَا

تَسۡمَعُواْ

لِهَٰذَا

ٱلۡقُرۡءَانِ

وَٱلۡغَوۡاْ

فِيهِ

لَعَلَّكُمۡ

تَغۡلِبُونَ

٢٦

Ва гуфтанд кофирон ба якдигар: «Ба ин Қуръон гӯш мадиҳед ва амрҳои онро итоъат накунед ва сухани беҳуда гӯед дар вақти Қуръон хондани Муҳаммад, шояд, ки ба ин роҳ пирӯз шавед бар Муҳаммад ва аз хондани Қуръон бозистад!»¹